Bezoek aan de Berufliche Oberschule in Friedberg (Duitsland)

Erasmusproject deel 2

Daar zit je dan, krap vliegtuig, geen beenruimte voor de lange mannen onder ons. Daar zit je dan, het hele vliegtuig chagrijnig omdat ze met een drukke groep leerlingen in dezelfde ruimte zitten. Daar zit je dan anderhalf uur verwijderd van een week zonder school, gedoe en leraren. Of wacht, waar hadden we ons ook al weer voor opgegeven?

Een leerzame week in het verre Duitsland met de leukste mensen van 5 vwo. En natuurlijk twee jonge maar toch verantwoordelijke en goed uitziende leraren die elkaar steunen door dik en dun. Wie had verwacht dat dit de formule zou zijn voor een super leuke en gezellige week? En wie had verwacht dat we heel aan zouden komen zonder kleurscheuren of achtergelaten mensen? Maar, er moest geleerd worden. Joligheid was natuurlijk een bijzaak.

Iedereen werd één voor één opgehaald door hun uitwisselingstudent en het avontuur was begonnen. Zaterdagochtend stond iedereen fris en fruitig klaar om naar het concentratiekamp in Ulm te gaan. Op het weer viel nogal wat aan te merken maar dit mocht de sfeer niet bederven. Paraplu’s werden gedeeld en internationale vriendschappen werden opgebouwd. Toch moest men uitkijken met het afdalen van zekere heuveltjes in dit natte weer. Op het moment dat we helemaal de zin van het leven niet meer inzagen was het tijd om door te gaan en naar onze census te zoeken in een donkere kamer. Wat een blinddoek niet met een mens kan doen.

Hoe sluit je zo’n eerste dag af? Met veel vlees natuurlijk. De barbecue werd aangezet, onder het genot van een fris drankje bij een warm vuurtje.

Deze eerste dag zorgde er voor dat de groep al heel snel een goed geheel werd waarin iedereen zich thuis voelde. Verhalen werden verteld en quotes werden opgeschreven.

De rest van de week werd hierdoor ook een stuk makkelijker, alsof iedereen van het project elkaar al jaren kende. Maar het project Erasmus zou het project Erasmus niet zijn als er natuurlijk niet hard gewerkt werd. Elk land gaf presentaties over discriminatie want dat is waar het hele project om draait. Tussen de presentaties door werden we zelfs nog uitgedaagd door de Italiaanse leraressen voor een potje tafelvoetbal en deze uitdaging namen we natuurlijk aan. Is het zielig om te winnen van twee Italiaanse mevrouwen waar het van lijkt alsof ze al dik de 60 zijn gepasseerd?

Voor de rest was het hard werken wat niet erg was met zo’n leuke groep mensen. Het zijn dingen die lastig uit te leggen zijn, kort gezegd zat het gewoon helemaal goed, iedereen had zijn plek en iedereen leerde van elkaar.

We kunnen zeggen dat we kunnen terugkijken op een ontzettend leuke tijd in Friedberg. We raden het iedereen aan want je leert ongelooflijk goed je Engels te verbeteren en omdat je met 4 nationaliteiten samen werkt, leer je ook gigantisch veel van andere culturen. Wil je dit ook leren en wil je je sociale skills een grote boost bezorgen dan is dit de plek om dat te doen!

Konden we nog maar een keer……

Amber Jongejan en Jasper Schonewille